Na Pogórzu Cieszyńskim (Górki Wielkie i Górki Małe) podłoże niemal całego terenu, utworzone jest z dolnokredowych łupków i wapieni cieszyńskich, sprzyja powstawaniu bardzo żyznych gleb, zasobnych w węglan wapnia. Dodatkowo fakt łagodnego klimatu Pogórza Cieszyńskiego, o rocznej średniej temperaturze przekraczającej 8°C sprawia, że ziemie Górek Małych i Wielkich są bardzo dobrym obszarem rolniczym. Taki typ krajobrazu też w nich występuje. Niewielkie płaty roślinności zbliżone swym charakterem do zespołów leśnych zachowały się jedynie na stromych zboczach: stokach wzgórza Bucze, na kilku fragmentach skarpy doliny Brennicy w Górkach Wielkich i koło Szpotowic. Są to jednak najcenniejsze płaty roślinności na Pogórzu Cieszyńskim. Ich niepowtarzalny charakter dostrzegła już w latach trzydziestych prof. A. Kozłowska twierdząc, że zwiedzanie ich na przełomie kwietnia i maja należy do najbardziej niezapomnianych wrażeń przyrodniczych w naszym kraju. Uznając dużą specyfikę tego zbiorowiska leśnego nadano mu wówczas nazwę buczyny cieszyńskiej. Oprócz okazałych lip, grabów i buków występują w nim w warstwie runa leśnego: szczyr trwały, przylaszczka, zawilec gajowy, ziarnopłon wiosenny, kokoryczka wielokwiatowa, szałwia lekka, miodunka ćma, żywokost bulwiasty, fiołek leśny, jaskier kosmaty, czerniec gronkowy, piżmaczek wiosenny. Te niezwykle cenne gatunki roślin runa tych lasów uzupełniają rośliny chronione: marzanka wonna, kopytnik pospolity, pierwiosnka wyniosła, bluszcz i wawrzynek wilczełyko oraz kilka gatunków storczykowatych, między innymi storczyk męski wraz ze storczykiem bladym, dla którego wzgórze Bucze jest jednym z dwóch najliczniejszych stanowisk w Polsce.

W regionie Beskidu Śląskiego, na terenie którego znajduje się wieś Brenna, brak węglanu wapnia w skałach macierzystych, duże nachylenie stoków w części doliny Brennicy obejmującej wieś Brenną spowodowały, że gleby są tu kamieniste, płytkie i ubogie. Dodatkowo znacznie ostrzejsze warunki klimatyczne zadecydowały, że przeważają tu zbiorowiska leśne. Łacznie lasy pokrywają aż 64% powierzchni gminy. Terenów rolniczych we wsi Brenna jest natomiast bardzo niewiele, głównie w dolinach. Wyjątkiem są wyżej położone hale górskie wykorzystywane jako pastwiska. Znaczną część lasów Brennej stanowią świerki i buki. Poza tym występują tu jodły, trochę jaworów, modrzewi oraz innych gatunków drzew. Bogate jest runo tych lasów. Symbolem Brennej mogą być trzy gatunki roślin: dziewięćsił bezłodygowy, goryczka trojeściowa oraz naparstnica purpurowa, która właśnie tu ma swoje główne centrum występowania w Beskidach Zachodnich. Ponadto rosną na tym terenie inne rośliny chronione, takie jak: śnieżyczka przebiśnieg, marzanka wonna, kopytnik, barwinek. Na wiosnę uroku tym zbiorowiskom leśnym nadają barwne aspekty kwitnienia kolejnych gatunków roślin: żywca gruczołowatego, czosnku niedźwiedziego, miesiącznicy trwałej. Oprócz tego w górach dość licznie rosną chronione gatunki paproci i widłaków, natomiast z wilgotnymi łąkami i mlakami związane jest występowanie storczyków - szerokolistego i plamistego.

W gminie Brenna występuje 675 gatunków i podgatunków roślin naczyniowych. W ich skład wchodzą 44 gatunki prawnie chronione z tego 33 gatunki podlegają całkowitej ochronie gatunkowej.